Pagina afbeelding

Het lijf als dader

Ik heb een missie. En dat vertel ik mijn cliënten met regelmaat. Ik hoop een bijdrage te leveren aan het bezitten en plezierig mogen ervaren van het lichaam door de rechtmatige eigenaar.

Dat klinkt bijzonder vreemd, dat snap ik, meestal is het lijf van degene die het heeft.

Toch is dat bij trauma-overlevers veelal niet het het geval. Vele cliënten geven aan: 1. hun lijf niet te vertrouwen, 2. het niet te willen waarnemen of te voelen, 3. er een hekel aan te hebben, of, 4. het zelfs regelrecht te haten.

Deze reacties komen niet zomaar tot stand. Ze hebben te maken met de ervaren onmacht tijdens het moment van de traumatische ervaring. Sterker, vaak is het lijf iets aangedaan (denk aan mishandeling of seksueel misbruik) waarop het heeft moeten reageren met defensies als ‘bevriezing’ (freeze) of ‘uitleveren’ (submit). Hoewel men benoemde situaties vaak met vechten en vluchten associeert, is het lijf wijzer en zorgt het ervoor dat het minder schade oploopt door juist immobiliserende defensies in te zetten.

Als er iets is waardoor gevoelde onmacht in het systeem komt, is het dat. Niet kunnen, vanwege bijvoorbeeld kracht-, afhankelijkheid- en/of machtsverschil, en dan deze afschuwelijke, traumatiserende ervaring moeten verdragen.

De keuze van het lijf, op een zeer wijs en basaal niveau, is om je zo min mogelijk schade te laten toebrengen. In de omgeving is hierover regelmatig weinig kennis van zaken. Verkrachting (of seksueel geweld in het algemeen) wordt dan ook snel gezien als iets waartegen je je had moeten verzetten.

Geloof me, als ik één mythe moet ontzenuwen, is het die: ‘ik had iets moeten doen’, ‘ik had me meer moeten verzetten’, en zinnen van vergelijkbaar kaliber. En dan zie ik het diepe verdriet van de mensen die niet meer vertrouwen op hun lijf, zich verraden voelen door eventuele prettige sensaties en die dat lijf vervolgens – waar ze kunnen – afsluiten en negeren. Of actief pijn doen wanneer ze worden getriggerd.

En het verdrietige is, het lijf heeft alle klappen opgevangen. Terwijl het vaak als dader wordt weggezet en soms zelf gehaat.

Daarom is mijn missie om samen met de cliënt via een lichaamsgerichte aanpak (vanuit de sensorimotor psychotherapy), het lijf bij de eigenaar te brengen. Ik zeg bewust niet ‘weer’ of ‘opnieuw’ – zoals ik geneigd ben te doen – omdat ik te veel mensen heb gezien die hun lijf nooit hebben mogen ervaren, voor en van zichzelf hebben mogen maken, en seksueel hebben mogen toe-eigenen.

Het lijf verdient om gevierd te worden. Juist door die prachtige eigenaar.

De nascholing “Traumatische herinneringen en het lijf” voor haptotherapeuten heeft wederom 18 HTD punten gekregen van de VVH. Mooi nieuws!

Eveneens goed nieuws is dat ‘De opfrisser’ van deze nascholing eveneens geaccrediteerd is: hierover volgt nog een specifiek nieuwsbericht.

In deze nascholing komt de laatste state of the art wetenschap aan de orde met als belangrijke uitwerking; technieken die je direct in de praktijk kunt toepassen, zodat je trauma-toolkit wordt uitgebreid. (Verdere informatie: nascholing traumatische herinneringen en het lijf)

De cursus wordt op 23 en 24 mei gegeven en de locatie is onder voorbehoud in Huizen.

Mocht je je willen inschrijven, mail me: info@2thepoint.life.

Nieuwe data en locaties

De eerstvolgende nascholing van ‘Traumatische herinnering en het lijf’ start op woensdag 22 november en 29 november. De locatie bevindt zich vlakbij het station in Ermelo; COOZ ‘De Villa’, Stationsstraat 124, Ermelo.
Onder voorbehoud wordt op 24 en 25 januari een nascholing in Zoetermeer gegeven.

Docenten en kosten

De nascholing zal worden verzorgd door haptotherapeut en psycholoog Tanja vd Broek en psycholoog-NIP Jolan Roose. Beide zijn gespecialiseerd in trauma, traumatische gehechtheid en gehechtheid. Omdat ze beiden vanuit verschillende invalshoeken kijken, hopen ze bij benadering een bredere visie op traumatische herinneringen in het lijf te geven.

De kosten zullen 350,- euro incusief BTW bedragen, voor twee dagen inclusief koffie/thee en lunch. (Voor verdere informatie: info nascholing.)

Intervisiegroep

De vraag is inmiddels meerdere keren gesteld of een dergelijke nascholing bij een intervisiegroep gegeven kan worden. Dat is mogelijk. Bij minimale groepsgrootte van 8 therapeuten. Voor verder contact, mail gerust naar: info@2thepoint.life.

2thepoint heeft een tweede nascholing ‘Traumatische herinnering en het lijf’ achter de rug. Ik kijk er opnieuw en met vernieuwde verwondering op terug. Wat is het toch prachtig om mensen te ontmoeten in de context van krachtige inhoud.

Zo voelt het.

En ik ben echt even in mezelf aan het zoeken geweest wat het dan is, waarover ik zo verwonderd raak.

Het zit er bijvoorbeeld in, dat ik in mezelf voel – als psycholoog – dat de toekomst van traumabehandeling mede bij de haptotherapeuten zou moeten komen te liggen. Juist omdat ze er zoveel basisskills voor in huis hebben en die met gerichte specialistische skills kunnen uitbreiden. Gekoppeld aan de juiste technieken en wijze van zijn, word ik dan zo blij: ‘dit is wat er moet gebeuren!’

Het wonderschone van de haptotherapeuten die Evelien en ik steeds mogen ontmoeten in deze beide nascholingen, is dat zij allen – geen uitzondering – de wens hebben om diepgaand te ontdekken in zichzelf. Binnen de spannende inhoud die hen te wachten staat. Dat ontroert me en maakt me verwonderd.

Het wordt voor mij ook heel zichtbaar dat stevige, spannende en verhelderde inhoud – al dan niet praktisch vormgegeven in soms bekende oefeningen – onmiddellijk iets anders vraagt en verdiept. Werkelijke inhoud is belangrijk in dit proces. Het nodigt met precisie uit.

Terugvoelend kan ik niet anders zeggen dan dat deze nascholing nog in mijn lijf aanwezig is; in de glimlach die ik onder mijn huid voel. Dank jullie wel, voor een ieder die de inhoud en ons als docenten zo wilde ontmoeten. Verwonderingswaardig!